برچسب: محرومیت

  • ممبی؛ شهری با بیش از ۱۰ هزار نفر جمعیت که هنوز از داشتن جایگاه سوخت محروم است

    ممبی؛ شهری با بیش از ۱۰ هزار نفر جمعیت که هنوز از داشتن جایگاه سوخت محروم است

    به گزارش خبرنگار  موج زاگرس؛(آرش مدرسیان) در قلب استان کهگیلویه و بویراحمد، شهر ممبی از توابع شهرستان بهمئی با بیش از ۱۰ هزار نفر جمعیت و هزاران خانوار، همچنان از یکی از ابتدایی‌ترین زیرساخت‌های خدماتی یعنی جایگاه سوخت محروم مانده است؛ موضوعی که سال‌هاست به دغدغه‌ای جدی برای شهروندان این منطقه تبدیل شده و مشکلات فراوانی را برای مردم به وجود آورده است.

    شهر ممبی در فاصله حدود ۵۰ کیلومتری از شهر لیکک، مرکز شهرستان بهمئی، قرار دارد و شهروندان برای تأمین بنزین و گازوئیل مورد نیاز خود ناچارند این مسیر طولانی را طی کنند. نبود جایگاه سوخت باعث شده مردم برای ساده‌ترین نیاز روزانه خود ساعت‌ها در جاده باشند و هزینه‌های سنگینی را متحمل شوند.

    بخش عمده مردم ممبی را کشاورزان، باغداران، دامداران و کارگران تشکیل می‌دهند؛ قشری زحمتکش که معیشت آنان به تردد روزانه و استفاده از خودروها و ماشین‌آلات وابسته است. از سوی دیگر، رانندگان مسافربر و سرویس‌های حمل‌ونقل برون‌شهری نیز با مشکلات فراوانی روبه‌رو هستند. این رانندگان برای سوخت‌گیری ناچارند مسیر رفت و برگشت ۱۰۰ کیلومتری را طی کنند که علاوه بر اتلاف وقت، هزینه‌های اضافی فراوانی را به آنان تحمیل کرده است.

    نبود جایگاه سوخت همچنین مشکلات بسیاری را برای خودروهای سبک و سنگین منطقه ایجاد کرده است. کشاورزان، دامداران و صاحبان خودروهای سنگین برای تأمین سوخت مورد نیاز خود با دشواری‌های فراوانی مواجه هستند و این مسئله به طور مستقیم بر اقتصاد محلی و فعالیت‌های تولیدی منطقه تأثیر گذاشته است.

    یکی دیگر از پیامدهای نبود جایگاه سوخت در ممبی، افزایش فروش بنزین آزاد با قیمت‌های بسیار بالا در سطح شهر است. بسیاری از شهروندان به دلیل نیاز فوری، ناچار به خرید بنزین آزاد با نرخ‌های چند برابر قیمت مصوب هستند. همچنین نگرانی‌هایی درباره کیفیت این سوخت‌ها و احتمال مخلوط شدن مواد دیگر از جمله نفت با بنزین وجود دارد؛ موضوعی که می‌تواند خسارت‌های جدی به خودروها وارد کرده و امنیت شهروندان را به خطر بیندازد.

    تردد مکرر مردم برای سوخت‌گیری در مسیر ممبی به لیکک نیز همواره خطر وقوع حوادث جاده‌ای را افزایش داده است. بسیاری از خانواده‌ها معتقدند بخش قابل توجهی از این رفت‌وآمدها تنها به دلیل نبود یک جایگاه سوخت در شهر انجام می‌شود؛ مشکلی که می‌توانست سال‌ها پیش برطرف شود.

    ممبی علاوه بر جمعیت قابل توجه، یکی از مناطق دارای ظرفیت‌های کشاورزی، دامداری و گردشگری در استان است و سالانه پذیرای شمار زیادی از مسافران و گردشگران است. با این حال، نبود جایگاه سوخت همچنان یکی از مهم‌ترین محرومیت‌های این شهر به شمار می‌رود.

    این شهر همچنین با تقدیم ۵۰ شهید سرافراز، سهم بزرگی در دفاع از آرمان‌های انقلاب و کشور داشته است. مردم ممبی امروز این پرسش را مطرح می‌کنند که چرا با وجود جمعیت بالا، موقعیت جغرافیایی مناسب، ظرفیت‌های اقتصادی و نیاز مبرم شهروندان، هنوز اقدامی جدی برای احداث جایگاه سوخت در این شهر صورت نگرفته است؟

    مردم ممبی از شهرداری ممبی و مسئولان شهرستانی، استانی و ملی انتظار دارند با نگاهی دلسوزانه و مسئولانه، مطالبه چندین ساله شهروندان را شنیده و هرچه سریع‌تر زمینه احداث جایگاه سوخت را در این شهر فراهم کنند؛ مطالبه‌ای که نه یک خواسته لوکس، بلکه حقی ابتدایی برای مردم این منطقه محروم است.

    بی‌تردید احداث جایگاه سوخت در ممبی می‌تواند بخشی از مشکلات اقتصادی، حمل‌ونقلی و ایمنی شهروندان را برطرف کرده و گامی مؤثر در مسیر توسعه، عدالت و رفع محرومیت از این منطقه باشد.

    انتهای پیام/

  • رودتلخ؛ دهستانی در بخش ممبی که از آنتن، اینترنت و امکانات اولیه زندگی محروم است

    رودتلخ؛ دهستانی در بخش ممبی که از آنتن، اینترنت و امکانات اولیه زندگی محروم است

    به گزارش خبرنگار موج زاگرس،(آرش مدرسیان) دهستان رودتلخ از توابع بخش ممبی شهرستان بهمئی با جمعیتی بیش از دو هزار و پانصد نفر، سال‌هاست از نبود آنتن‌دهی تلفن همراه، اینترنت پایدار و بسیاری از امکانات اولیه زندگی محروم است؛ موضوعی که به یکی از دغدغه‌های اصلی مردم این منطقه تبدیل شده و زندگی روزمره آنان را با مشکلات جدی روبه‌رو کرده است.

    در حالی‌که دکل آنتن‌دهی در روستای بنرپیر و دکل اینترنت های‌وب در روستای کارون مستقر هستند، اما پوشش این دکل‌ها تنها به همان روستاها محدود شده و مناطق وسیعی از مسیر منگیره تا سیدصالح بدون آنتن و اینترنت باقی مانده‌اند. اهالی رودتلخ می‌گویند برای برقراری تماس یا استفاده از اینترنت، مجبورند به تپه‌ها و ارتفاعات اطراف بروند تا شاید سیگنالی ضعیف دریافت کنند.

    قطع برق نیز این مشکل را دوچندان کرده است؛ چرا که با هر بار قطع برق، آنتن و اینترنت نیز از دسترس خارج می‌شود. در روزهای بارانی و وزش باد، ارتباط کاملاً قطع شده و مردم نمی‌توانند حتی با اورژانس یا نیروهای امدادی تماس بگیرند.

    یکی از اهالی رودتلخ در گفت‌وگو با خبرنگار ما گفت:

    بارها پیش آمده که در زمان بروز حادثه یا بیماری، به دلیل نبود آنتن و اینترنت، نتوانستیم با اورژانس تماس بگیریم. چند حادثه تلخ هم رخ داد که اگر ارتباط برقرار بود، شاید جان افراد نجات پیدا می‌کرد.

    یکی دیگر از ساکنان نیز اظهار داشت:

    فرزندان ما برای درس خواندن و انجام تکالیف مدرسه اینترنت ندارند، خانه‌های بهداشت بدون ارتباط مانده‌اند، جاده‌ها وضعیت نامناسبی دارند و حتی برای تماس ساده باید چند کیلومتر راه برویم. رودتلخ از تمامی امکانات محروم است؛ از آنتن و اینترنت گرفته تا خدمات شهری و رفاهی.

    محرومیت ارتباطی در این منطقه تنها بخشی از مشکلات مردم است. نبود زیرساخت‌های مناسب، ضعف راه‌های ارتباطی، کمبود خدمات درمانی و آموزشی، و نبود سرمایه‌گذاری در حوزه‌های توسعه‌ای باعث شده رودتلخ همچنان در حاشیه بماند.

    با وجود وعده‌های مکرر از سوی مسئولان شهرستان و استان، هنوز اقدام مؤثری برای رفع این مشکلات صورت نگرفته است. مردم رودتلخ از مسئولان شهرستان بهمئی و مدیران استانی خواستار رسیدگی فوری به وضعیت ارتباطی و خدماتی این دهستان هستند. آنان می‌گویند:

    در دنیای امروز، نبود آنتن و اینترنت یعنی قطع ارتباط با زندگی. انتظار داریم مسئولان صدای ما را بشنوند و این محرومیت چندین‌ساله را پایان دهند.

    انتهای پیام/