بررسی‌های تاریخی از واقعه کوفه در سال ۶۰ هجری نشان می‌دهد که استقبال گسترده کوفیان از مسلم بن عقیل، برخلاف ظاهر پرشور خود، به‌دلیل ساختار قبیله‌ای، وابستگی اقتصادی به حکومت اموی، سیاست سرکوبگرانه عبیدالله بن زیاد و ضعف بصیرت سیاسی، به سرعت فروپاشید. این رخداد، نمونه‌ای تاریخی از فاصله عمیق میان «اعلام حمایت» و «پایداری در میدان عمل» است؛ موضوعی که همچنان برای تحلیل جوامع سیاسی درس‌آموز باقی مانده است.